'En het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor
Het is zo stil in mij en de wereld draait maar door ..'
Het is stil, mijn mobiel, mijn mailbox ... ik wéét niet hoe het met hem gaat. Dat is goed ....
Loslaten ... ik moet het loslaten; ik moet hém loslaten.
Het is te vergelijken met stoppen met roken; je wilt zo graag, je wilt niets liever dan een sigaret opsteken, maar je weet dat je móet stoppen.
Bij ons in het dorp was een knul, een man, verslaafd aan heroïne en nog meer zooi. Hij zwierf, hij bietste bij iedereen om geld voor een buskaart, hij bietste om alles. Op zich had tie een mooie babbel. Ik ken zijn moeder niet echt, maar weet waar ze woont. Heb altijd met haar te doen gehad. Ik weet dat ze gevochten heeft.
Afgelopen zaterdag stond hij in de krant, een artikel in het AD: Frans, afgekickt in Drenthe. Bij de instantie waar hij (ik meen verplicht) is afgekickt worden kleine woninkjes gebouwd en Frans keek er naar uit om daar te gaan wonen, zijn eigen potje te gaan koken ('dan zou ik voor drie dagen tegelijk koken')
Frans was 20 jaar verslaafd. Uiteraard is hij geen gezonde jonge man meer, maar hij is wél clean!
Gisteren was er een nieuwjaarsborrel van de plaatselijke voetbalvereniging. Samen met wat vriendinnen ging ik daar een roseetje drinken. Die bewuste moeder was er ook. Op een bepaald moment ben ik even naar haar toegegaan. Heb haar verteld dat ik dat artikel heb gelezen en dat ik zo blij voor haar was dat het nu 'over' was.
En deze moeder vond het fijn dat ik haar dat vertelde. Want deze moeder is regelmatig onderwerp van gesprek geweest, be- of veroordeeld door de beste stuurlui!
En Nederland herbergt echt ontzettend veel beste stuurlui!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Ja, oordelen is makkelijk. Oordelen over anderen is éigenlijk zeggen 'kijk eens hoe goed ík het doe en weet'.
Gelukkig zijn er ook ándere Nederlanders. Die beseffen dat élk mens van waarde is, met al zijn/haar hebbelijkheden, gebruiksaanwijzingen en minpuntjes. "Alles van waarde is weerloos" las ik onlangs op een weblog. En soms kan die weerloosheid veel pijn doen.
weet je, het kan drugs zijn het kan alcohol zijn er zijn zoveel dingen maar niemand wil zijn eigen kind verslaafd zien raken. Ik heb nogal wat gebruikt in mijn leven, het middel zelf moet je nooit onderschatten. Ik was 13 jaar clean en ben toch weer teruggevallen en moest weer aan de methadon toch gaat het om controle en niet dat jij wordt gebruikt door het middel. Het effect van drugs is erg grot en het veranderd bepaalde processen in je hersenen wat je nooit meer terug kan draaien. Daar ben ik wel achter en ook dat de lijn splinterdun is. ik kan zo weer terugvallen.
Ik heb ook een zoon die blowt. Hij heeft nu ook gesprekken om er controle over te krijgen. Hij is ook een zoon die veel gamed. Ik vetrouw er toch op dat hij niet dezelfde kant op gaat als zijn moeder. Hij is nog steeds thuis en hij is nooit uit huis geplaatst.
Een reactie posten