Ja inderdaad, ik ben een beetje teleurgesteld dat zoon helemaal NIETS 'opbouwends' heeft gedaan in de twee maanden dat ie thuis was. Géén rechtmatigheidformulier ingevuld, géén schulden afbetaald, niet zijn ziektenkostenverzekeringen een ietsje verhoogd zodat ie 's een keer naar de tandarts kan gaan. Zelfs niet een formuliertje ingevuld om € 50,- extra te krijgen van de staat omdat ie tot de minima behoort tegenwoordig.
'Wat had jij dan verwacht?' vraagt mijn man terecht. Wat kun je verwachten van een man van 28 jaar die al twaalf jaar aan de 'teringzooi' zit, al twaalf jaar op de vlucht gaat voor verplichtingen, al twaalf jaar gewoon een junk is!!! Het zwart op wit zien staan is het nog erger, nog definitiever.
En ja, ik kan verontwaardigd zijn dat de bank of andere schuldeisers wél met mij willen onderhandelen, en zijn uitkerende instantie wellicht niet. Maar de uitkerende instanties houden zich ook gewoon aan de regels natuurlijk. Hij kan zijn uitkering krijgen, daar hoeft ie maar één formuliertje voor in te vullen, that simple!! Niet simpel dus .. niet voor hem, niet voor iemand die zijn hele leven al voor zichzelf en zijn verantwoording vluchtte ...
'Tel je zegeningen, tel ze één voor één' ... en dan is het wél weer positief dat zoon zich tenminste wéér heeft laten opnemen!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
5 opmerkingen:
De ellende is dat onze maatschappij is ingericht op gezonde mensen, niet op zieken en verslaafden. Voor het individu lijkt geen plaats meer in onze overgeordende samenleving. :-(
ja ik kan mij heel goed in jou zoon inleven. Tegen mijn vader werd ook gezegd dat hij mij moest laten vallen. Niet meer open doen voor je dochter...dat heeft hij nooit gedaan..dat is mijn redding geweest
Ja, de maatschappij snapt er helaas niets van, en inderdaad hoe moeilijk ook niet laten vallen.
Kijk inderdaad maar naar Liesbeth en dat is een wereldmens geworden. (ken haar toevallig persoonlijk)
het is ook gewoon shit, die instanties, ze behandelen je pas als oud vuil.. mijn verleden achtervolgd me tot op de dag van vandaag, waarom noem je je eigen zoon een junk? hij zal zich best schuldig voelen ook al merk je dat niet..maar ja ik kan er niet over oordelen natuurlijk..ik zou wel eens met hem willen praten
@Liesbeth: Ja, waarom noem ik mijn eigen zoon een junk? Waarschijnlijk mijn eigen frustratie, mijn eigen teleurstelling. Door de maatschappij wordt hij gezien als een junk. Soms vliegt het me ff aan en ben ik heel even 'met mezelf bezig'
Maar dit was 'een momentopname' hoor!
Btw ik heb hem vorige week jouw 'Afkicken en herstel, de weg terug' gemaild, Ik weet dat ie nog niet veel tijd achter pc mag doorbrengen, maar als dat wel zo is zal hij dit zeker lezen en er op reageren.
Dat laat ik jou weten.
Liefs
Een reactie posten